♫ Sewn – The Feeling
Is het PinkWeirdo-tijdperk, net als dat vanDaft Punk met hun album Alive 2007, met deze blog voorbij? Heeft Cécileer geen zin meer in? Zullen we nu allemaal noodgedwongen over moeten stappennaar Luca (enzo)? Kortom, is de wereld ten einde?
Welnee, ik had het gewoon even druk. Met feesten, ziek zijn, optreden en deaankomende toetsweek. Maar nu, hier, op deze rustige, mooie zondagmiddag, maakik even tijd. Voor jullie.
Vanochtend stond ik om half tien buiten, te wachten op Luca. Ze kwam me ophalen,ik zou naar haar badmintonwedstrijd gaan kijken. Ik kom daar graag, het zijnleuke mensen. Stond ik daar buiten, zondagochtend, in mijn eentje leunend opmijn fiets. Het is heel stil, ik hoor alleen wind, een stel vechtende duiven(ik weet het, exotisch hè) en af een toe een auto bij het stoplicht aan heteind van de straat. Ik was helemaal vrolijk en relaxt, wat een heel vreemdeervaring is op zondagochtend, zeker als de wekker om acht uur ging.
Toen na een minuut of vijf Luca aan kwam fietsen, zag ik aan haar gezicht datze duidelijk mijn gevoel van eenheid met de natuur niet deelde. ‘Ja, sorry,mijn moeder schoot niet op, ze ging "vijf minuten" de hond uitlaten en mijn enkelmoest nog worden ingetapet, en nou moet ik haar ook nog bellen, want ik heb dewedstrijdmap vergeten, en ik ben ook nog eens laat, nou ja, laat, dewedstrijden beginnen pas om tien uur, maar je begrijpt wat ik bedoel, en oh,nou heeft mijn moeder haar mobiel uitstaan, lekker dan, aargh, ik ben echtstrontchagrijnig!’ Ik, als Ghandi-met-schoenen, laat haar uitpraten en knikbegrijpend van ja. Niets kon mijn vredelievende state of mind verstoren.Ik zei: ‘Luister’. Luca antwoordde ‘Waarnaar?’, toen er een auto dezelfde weginsloeg als wij en Luca bijna op de zijkant inreed. Ik begreep dat ik het nietuit hoefde leggen, maar deed het toch. Dus ik zei ‘De natuur,Luca.’, en Luca antwoordde ‘Ik ben echt strontchagrijnig.’